Een vraagje...

Mocht het ooit gebeuren,
dat we samen naar een plaatje luisteren
wil je dan een arm om mijn schouder leggen
zodat ik weet, dat ik met jou het liedje deel?

Mocht het ooit gebeuren,
dat we samen wandelen gaan,
mag ik dan honderduit vertellen
over wat ik hoor, zie, ruik en voel?

Mag ik dan over krakende takken lopen
zonder dat het je zou storen?
Zou je dan uw tred aanpassen
zodanig dat ik naast je kon lopen?

Zou ik door de dorre bladeren mogen lopen
om het geritsel te horen,
tegen kastanjes mogen schoppen
en kijken hoever ze rollen?

Zou ik hand in hand mogen lopen en zwijgen
om te genieten van jouw aanwezigheid,
om uw bloed te voelen stromen,
om jouw hartslag te horen,
zonder het ritme te storen?

Zou ik je als afscheid een kusje mogen geven
om te zeggen hoe gezellig ik het vond?
Zou ik een traan mogen laten, zonder verklaring,
omdat ik intens gelukkig was?

bijouken.